Akceptacja siebie

Ktoś, kto chciałby rozpocząć pracę nad formowaniem dojrzałego, pozytywnego obrazu siebie, nie zawsze wie, jakie są właściwości dojrzałego obrazu siebie. Aby to ułatwić, zamieszczamy krótkie opisy obrazu siebie specyficzne dla osób o dojrzałej osobowości.

Zamieszczamy też charakterystykę zachowania się ludzi, którzy mają niedojrzały obraz siebie, wyrażający się głównie w rozbieżności między ideałem siebie a obrazem siebie. Duże nasilenie takiej rozbieżności jest charakterystyczne dla osobowości neurotycznej i dlatego podajemy, za Karen Horney – jako przykład niedojrzałego obrazu siebie – właściwości neurotycznego obrazu siebie.

Ważną właściwością człowieka o dojrzałym obrazie siebie jest akceptacja siebie. Zdaniem Schwäbischa i Siemsa, akceptacja siebie oznacza przede wszystkim akceptację różnych uczuć i emocji, które tłumimy, nie uznajemy za swoje, których się wstydzimy.

Akceptacja siebie oznacza pogodzenie się z tym, że odczuwamy uczucia gniewu, złości, nienawiści, że odczuwamy różnego rodzaju zabronione „pożądania”. Akceptacja siebie oznacza wewnętrzne odkłamanie. Zdanie sobie sprawy z tego, jakie naprawdę uczucia w nas tkwią, przyznanie się przed sobą do nich, a nie tłumienie ich. Stłumione bowiem Uczucie nie ginie, ale domaga się ciągle swego wyrazu i powściąganie go wymaga dużych nakładów energii psychicznej.

Samoakceptacja nie oznacza ulegania negatywnym uczuciom, jakie przeżywamy, ale przyznanie się do nich, zdanie sobie z nich sprawy, zdanie sobie sprawy z „prawdziwych” swoich pobudek, pogodzenie się z tym, że egzystują w nas uczucia uważane przez nas za wstrętne, groźne, „złe”. Są to zazwyczaj infantylne stłumione uczucia, które uświadomione rozładują się i znajdą sobie jakąś zdrową drogę ekspresji (Schwäbisch, Siems, 1976, s. 14 – 26).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>