Category Medycyna

Techniki implozywne

Smith i współautorzy określają technikę terapii implozywnej jako akcję, w której organizm człowieka lub zwierzęcia wystawia się na działanie intensywnych bodźców, wywołujących silny lęk, w Wyniku czego następuje zmniejszenie siły reakcji lękowych na podobne do eksponowanych bodźców.

czytaj dalej

Warunki do spełnienia przy autosugestii i treningach relaksacyjnych

Treningi relaksacyjne i autosugestia wymagają tak jak! wszystkie sposoby pracy nad rozwojem własnej osobowości spełnienia kilka warunków, po to aby można było z nich odnieść praktyczną korzyść w codziennym życiu.

czytaj dalej

Stosowanie autosugestii

Praktyczne stosowanie autosugestii dla formowania obrazu siebie wymaga kilku warunków: – wolnego czasu, około 15 – 30 minut, w którym jesteśmy całkowicie sami i nie mamy żadnych pilnych spraw do załatwienia. Siadamy wygodnie w fotelu lub kładziemy się na kanapie i staramy się osiągnąć stan wewnętrznego rozluźnienia, relaksu, dekoncentracji. Jest to stan, w którym nasze mięśnie są rozluźnione i staramy się żadnej myśli nie poświęcać naszej uwagi, pozwalamy na „wałęsanie się” po świadomości różnym myślom i obrazom, aż staną się nikłe, ledwo zaznaczone.

czytaj dalej

Forma obrony przed lękiem – kontynuacja

Inną infantylną formą obrony przed lękiem jest forma określana przez Horney jako „narkotyzowanie lęku”. Narkotyzowanie lęku występuje w najprostszej postaci jako oszałamianie się alkoholem, a w bardziej subtelnych postaciach jako oszałamianie się zaspokojeniem jakiejś innej własnej potrzeby.

czytaj dalej

Przykłady stosowania racjonalno-emocyjnej terapii w codziennym życiu

Jak już wspomniałem, zwolennicy racjonalno-emocyjnej terapii stosują ją do rozładowania różnych problemów i trudności przystosowania. Wszędzie zasada ogólna jest ta sama: działa się na przekonania, myśli i filozofię życiową pacjenta. Jednak szczegóły tych działań różnią się w zależności od indywidualnego problemu.

czytaj dalej

Zwalczanie lęku metodą desentyzacji – kontynuacja

Szukając nowej metody redukcji lęku natrafił on na prace Jacobsona, w których ten propagował metodę relaksacji mięśni jako sposób na redukcję zachowań lękowych. Skojarzywszy pomysły Jacobsona ze swoimi obserwacjami nad zachowaniem się kotów i redukcją ich lęku pod wpływem jedzenia, Wolpe opracował podstawy metody redukcji lęku, w której redukuje się lęk u ludzi za pomocą wprowadzania ich organizmu w stan relaksu.

czytaj dalej

TEMPERAMENT I TYP PSYCHICZNY

Według Strelaua jest zespołem formalnych, biologicznie uwarunkowanych i względnie stałych cech zachowania: siły (wielkości) i czasu (szybkości) reagowania. Podstawę fizjologiczną temperamentu stanowią wrodzone właściwości układu nerwowego (ośrodkowego i obwodowego) oraz czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego.

czytaj dalej

Typowe odmiany reakcji lękowych

Obserwacje dokonywane przez lekarzy praktyków, przez lekarzy w szpitalach polowych w czasie walk na froncie pouczają nas, że lęk może przejawiać się w postaci wielu psychofizjologicznych symptomów, które niespecjalista bierze zupełnie za coś innego. Dzieje się tak dlatego, że napięcie fizjologiczne organizmu szuka sobie najdogodniejszych kanałów ujścia, i dlatego, że człowiek chciałby jakoś „uzasadnić” sobie przeżywanie nieokreślonego niepokoju przez wyzwalanie w organizmie symptomów odpowiedniej choroby, jakiej „można się bać”.

czytaj dalej

Uwagi Morrisa o terapii implozywnej – kontynuacja

Obrazy KARY obejmują obrazy karania pacjenta, obrazy, w których ktoś zachowuje się wobec niego agresywnie, wrogo. Obrazy, w których pacjent robi coś według niego zabronionego, za co spotyka go kara i potępienie.

czytaj dalej

Infantylne pragnienia są ciągle żywe i nienasycone

Najczęściej w „dawaniu do zrozumienia”, że jest się silniejszym, bogatszym, inteligentniejszym, w dumie z lepszego samochodu, ładniejszego mieszkania, zdobyciu bardziej atrakcyjnego partnera życiowego.

czytaj dalej

SPRAWNOŚĆ DZIAŁANIA W SYTUACJACH TRUDNYCH CZ. II

Już bowiem potoczne obserwacje dostarczają przykładów wysokiej sprawności w stanach zagrożenia wyzwalających silny strach. Zdarza się mianowicie, że np. kierowca, który czuje się niepewnie w ruchliwym, obcym mieście, i niepewność ta zdaje się obniżać sprawność jego działania, potrafi w innych okolicznościach wykonać bezbłędnie trudny manewr. I to właśnie w okolicznościaęh, które nie wywołują „pewnego zalęknienia”, lecz silny strach, np. na widok nagle pojawiającego się dziecka, które wybiega wprost pod koła samochodu. Na podstawie tego przykładu nic nie można wnosić o ewentualnym dodatnim wpływie skrajnej emocji na sprawność działania, ale jednak nasuwa się takie przypuszczenie. Wiadomo natomiast dobrze, że w szeregu przypadków strach działa wyraźnie destrukcyjnie. Przejście po szerokim gzymsie do sąsiedniego domu bywa jedyną drogą ucieczki w czasie pożaru, a przecież świadomość tego, że trzeba iść na zewnątrz domu na dużej wysokości może porazić zdolność działania, i to nawet gdy sprowadza się ono do prostych czynności ruchowych. Strach więc pomaga w działaniu czy je utrudnia?

czytaj dalej

Wyniki badań E. L. Cowena

W 1964 roku H. J. Eysenck i R. Willett (H. J. Eysenck, 1964) zestawili wyniki kilkudziesięciu prac, w których starano się uchwycić różnice w poziomie sprawności, jakie zachodzą w zależności od siły pobudzenia. Już liczebność tych badań świadczy o zainteresowaniu zagadnieniem, a tabela wymienionych autorów prowadzi do ogólnego wniosku, iż wysokie pobudzenie ułatwia wykonanie niektórych zadań, wymagających m. in.. zapamiętywania znaków i związków, jakie między nimi zachodzą, różnicowania bodźców, przeprowadzania niektórych operacji myślowych. Tak jednak dzieje’się tylko w części przypadków. Niektóre bowiem wyniki uwzględnione w tabeli wskazywały na pogorszenie sprawności, co dotyczyło koordynacji spostrzegania i wykonywania czynności ruchowych, a również myślenia logicznego i innych działań.

czytaj dalej