Charakterystyka różnych odmian reakcji lękowych

Lęk jest wyrażeniem wieloznacznym i wielu autorów zajmujących się tą problematyką próbuje w różny sposób lęk określać i wymieniać specyficzne właściwości reakcji lękowych. Większość autorów, jak to zobaczymy w dalszych rozważaniach, jest zgodna co do tego, że lęk jest grupą reakcji emocjonalnych na bodźce działające częściowo z zewnątrz, a głównie z wewnątrz organizmu. Charakterystyczne dla tych reakcji jest to, że:

– a) mają specyficzne, przykre zabarwienie, które prawie każdy zna z własnego doświadczenia,

– b) doświadcza się je jako coś przykrego i uporczywego, czego nie można się pozbyć,

– c) większość ludzi czuje się wobec nich bezradna i ma poczucie irra- cjonalności,

– d) są związane z reakcjami fizjologicznymi organizmu.

Richard Dana określa za Elizaurem lęk jako wewnętrzny stan o specyficznie przykrym zabarwieniu, w którym jednostka odczuwa wewnętrzne napięcie, nie może się skoncentrować, odczuwa przykre sensacje fizjologiczne, napięcie mięśni (Dana, 1966, s. 104).

Dla Freuda lęk jest przykrym stanem subiektywnym, w który popada się przez percepcję narastającego podniecenia organizmu, jakim jest wywiązywanie się jakiegoś afektu, np. podniecenia seksualnego, agresywności czy nienawiści (Freud, 1957, s. 345 – 355).

Psychologowie i lekarze zajmujący się problematyką badań lęku. formułują różne poglądy na temat struktur, podziałów reakcji lękowych, ich genezy i rozwoju. Mniej lub bardziej zwarte poglądy na temat struktury, podziałów, genezy reakcji lękowych noszą nazwy „teorii lęku” lub „koncepcji lęku”.

W rozdziale tym nie będziemy przedstawiali „teorii lęku”, ale zamieścimy opisy ważniejszych odmian reakcji lękowych, np. symptomy wyróżniane przez Camerona, Cattella oraz innych psychiatrów i psychologów – praktyków.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>