Czas trwania terapii implozywnej

Smith i współautorzy analizują różne doniesienia opisujące praktyki terapii implozywnej u ludzi oraz działanie nadmiarem bodźców lękowych na zwierzęta i podają czasy trwania tych zabiegów, a także znaczenie czasu terpii dla jej skuteczności.

Optymalnego czasu dla przebiegu terapii implozywnej nie udało się jak dotąd ustalić. Różni badacze i praktycy stosują różne czasy. Najkrótszy czas bycia w stanie silnego lęku stosowany w terapii implozywnej wynosi 2 minuty. Czas ten jednak nie przynosi dobrych wyników. Osoby poddawane terapii w tak krótkim czasie wyobrażania sobie scen lękowych odczuwają dalej lęk, a nawet zdarza się, że odczuwają lęk silniejszy w podobnych sytuacjach niż przed psychoterapią.

Rachman podaje, że dziesięć posiedzeń dwuminutowych nie przyniosło widocznych korzyści, a w innej grupie leczonej z fobii przed pająkami, w której czas trwania terapii był podobny, osoby poddawane psychoterapii przeżywały makabryczne lękowe sceny, w których występowały pająki, oraz były co najmniej przez 24 godziny po psychoterapii bardziej lękliwe niż przed psychoterapią (Smith i in. 1973, s. 361 – 362).

Z doniesień publikowanych przez Wolpina i Reinesa, Prochaske, Boulougouris i Marksa zdaje się wynikać, pisze Smith, że dobre wyniki uzyskuje się w psychoterapii implozywnej, kiedy czas wyobrażania sobie lękowych scen i utrzymywanie się w stanie lęku w stosunku do określonego obiektu wynosi około 10 minut. Jeszcze lepiej, jeżeli pacjent wyobraża sobie budzące lęk i grozę sceny dłużej, od 10 do 20 minut. Rzadko stosuje się czasy dłuższe. Najdłuższe ze stosowanych wynoszą nieco ponad godzinę wyobrażania sobie scen lękowych i przebywania w stanie lęku.

Przeciętna ilość sesji czy posiedzeń psychoterapeutycznych trwających 10 i więcej minut na jedną scenę wynosi 10. Ten stosunkowo krótki czas psychoterapii jest jedną z jej zalet. Q

Psychoterapia implozywna wymaga kilku sesji. Nie można kumulować posiedzeń: np. zamiast 4 razy po 10 minut zrobić jeden seans psycho terapeutyczny trwający 40 minut. Dobre wyniki daje rozłożenie w czasie sesji terapeutycznych.

Terapia implozywna daje wtedy dobre wyniki, jeżeli osoba poddawana psychoterapii PRZEŻYWA INTENSYWNY LĘK. Intensywność przeżywanego lęku jest czynnikiem powodzenia w tej terapii (Smith i in., 1973, s. 362).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>