Forma obrony przed lękiem – kontynuacja

Inną infantylną formą obrony przed lękiem jest forma określana przez Horney jako „narkotyzowanie lęku”. Narkotyzowanie lęku występuje w najprostszej postaci jako oszałamianie się alkoholem, a w bardziej subtelnych postaciach jako oszałamianie się zaspokojeniem jakiejś innej własnej potrzeby.

Narkotyzowanie lęku poznajemy podobnie jak odwagę w formie reakcji upozorowanej po kompulsywności i przesadzie, poirytowaniu i napięciu człowieka. Przykładem takiego zagłuszania lęku mogą być ekscesy seksualne,, przesadne „zajadanie się” i przywiązywanie wagi do jedzenia, kompul- sywna potrzeba snu, który nie daje wypoczynku, odczuwanie stałego- przymusu „robienia czegoś”.

Jeszcze inna infantylna forma obrony przed lękiem może polegać na nieświadomym unikaniu i hamowaniu pewnych zachowań, unikaniu wykonywania czynności, których człowiek się boi, ale nie jest w stanie przyznać się do tego lęku ani przed sobą, ani przed innymi.

Najłagodniejszą odmianą tej formy obrony przed wykonywaniem czynności, których człowiek się boi, jest lekceważenie tych czynności, deprecjonowanie ich, pozorne nieprzywiązywanie do nięh uwagi.

Bardziej ostrą formą obrony przed lękiem jest trudność nauczenia się wykonywania określonej czynności. Jeszcze bardziej ostrą formą obrony przed lękiem jest niemożność wykonania określonej czynności czy operacji.

Niemożność wykonania operacji, której jednostka się boi, może się przejawić jako zaburzenie pracy uwagi, zaburzenie koordynacji psychomotorycznej, niezapamiętania instrukcji, niespostrzeganie określonego sygnału itp.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>