Frustracja cz. III

Zachodzi więc zbieżność cech właściwych dla różnych sytuacji trudnych, ale nawet sytuacje o takim zagęszczeniu trudności nie oznaczają, iż ich nieuchronnym następstwem jest krańcowy stan napięcia emocjonalnego, rozpaczy, przerażenia oraz nieskoordynowanych i nieproduktywnych działań. Ta ostatnia uwaga nawiązuje do zajętego stanowiska, że sytuacje trudne układają się wzdłuż pewnego kontinuum, a nie stanowią wyłącznie sytuacji skrajnych i szkodliwych. Podany przykład miał jednak służyć ukazaniu korzyści, jakie przynosi szczegółowe zestawienie rodzajów sytuacji trudnych. Ułatwia ono dostrzeżenie czynników stanowią- ych o trudności określonej sytuacji oraz pogłębienie i uporządkowanie jej opisu. A to, że wielu spośród sytuacji trudnych nie udaje się zamknąć w ramach którejś z ich odmian wynika stąd, że szereg sytuacji trudnych wykazuje budowę złożoną lub zachodzi współwystępowanie różnych trudności.

Nieco inne podejście do sytuacji trudnych (stressowych), niż to któremu daje wyraz omówiony podział, reprezentują autorzy starający się ująć sytuacje stressowe jednym określeniem, a jeżeli już nie wszystkie, to szereg ich odmian. Taką funkcję spełnia przede wszystkim słowo frustracja. Zgodnie z określeniem J. Dol- larda, N. E. Millera i in. (1939) frustracja oznacza udaremnienie działania na skutek napotkanej przeszkody. W sposób zbliżony określił frustrację S. Rosenzweig (1944) autor znanych badań eksperymentalnych nad przyczynami i następstwami frustracji. Przed krótkim omówieniem odmian sytuacji frustracyjnych wyróżnionych przez Rosenzweiga należy zaznaczyć, że termin ten używany jest w różnych znaczeniach, a zwłaszcza w dwóch.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>