Frustracja

Przystępując do omówienia sytuacji trudnych zwrócono uwagę na ich różnorodność: znajduje ona wyraz w podziale sytuacji trudnych wysuniętym przez T. Tomaszewskiego (1965).. Rozpatrując sytuacje trudne jako przejaw braku dostosowania potrzeb (zadań) oraz czynności i warunków, w których czynności te przebiegają, Tomaszewski wyróżnia trudności związane z (a) .dynamiką i (b) strukturą zadań oraz warunków. Do pierwszej z tych grup należy niedobór pewnych czynników zewnętrznych, np. ciepła, światła, pokarmu lub in. Zalicza się tu również znaczne ograniczenie dopływu bodźców: stan ten opisywany jest zwykle pod nazwą deprywacji sensorycznej. Z kolei, do pierwszej grupy, należą czynniki przeciążające. Wymagają one od człowieka wytrzymałości i nakładu siły blisko granicy jego móżliwości, np. w związku z koniecznością wykonywania ciężkiej pracy, działania bardzo szybkiego lub narażenia na wpływ bodźców termicznych, wzrokowych, słuchowych lub in. o znacznym natężeniu.

Analizując trudności, jakie wiążą się ze strukturą zadania, wyróżnia Tomaszewski zadania złożone, zmienne i konfliktowe. Pierwsze z nich polegają na wykonywaniu dwóch lub więcej zadań w tym samym czasie, np. tłumaczenie obcego tekstu, czuwa- nie nad zabawą „bardzo żywego” dziecka oraz zerkanie na telewizor tak, by nie zgubić wątku akcji: wyniki takich nakładających się działań są na ogół znane z obserwacji potocznych. Natomiast zadania zmienne mają strukturę sukcesywną, co przejawia się w tym, że jednostka wykonuje różne zadania jedno po drugim: trudność takiego zadania wzrasta w przypadku presji czasowej. Zadania konfliktowe charakteryzuje dążenie jednostki równocześnie do dwóch lub więcej celów nie dających się ze sobą pogodzić (por. § 7).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>