Kontrola napięcia lękowego – kontynuacja

Mechanizm przystosowywania się do znoszenia lęków i stresów polegałby więc w świetle tych doświadczeń na tym, że lęk pojawia się coraz WCZEŚNIEJ przed sytuacją krytyczną, człowiek UCZY się ten lęk opanowywać, a w każdym razie nie wzmacniać, nie wzmagać. Kiedy nadchodzi sytuacja krytyczna, lęk nie osiąga nigdy dużego natężenia i nie dezorganizuje działania.

To, że lęk pojawia się coraz wcześniej i że człowiek znajduje na niego jakieś sposoby, sprawia, że lęk ten nigdy nie jest silny, nigdy nie osiąga obezwładniającego natężenia. Pojawienie się lęku u tego rodzaju ,,wy- trenowanych” w znoszeniu sytuacji lękowych i stresowych ludzi służy jako SYGNAŁ, że trzeba rozpocząć jakieś techniki walki z lękiem, np. wzbudzać w sobie przeciwstawne lękowi uczucia, odprężyć się, skoncen- trować się na tym, co człowiek aktualnie robi, dać ostrogę swojej ambicji, poczuciu własnej wartości, przypomnieć obowiązek itp.

Zwalczanie lęku w sytuacji trudnej polega na podstawie tego, co można wywnioskować z obserwacji zachowania się skoczków, na tym, żeby uczyć się zwalczania lęku wtedy, kiedy jest on jeszcze mały, a w samej sytuacji stresowej „pomagać sobie” zachowaniami takimi, które lęk hamują i nie dopuszczają do jego zwiększenia.

Instruktorzy skoczków spadochronowych uczą np. skoczków, żeby patrzyli przed siebie, a nie w dół (patrzenie w dół wzmaga lęk), doświadczeni skoczkowie uczą się niejako spontanicznie wzbudzać w sobie reakcje przeciwstawiające się reakcjom lękowym, np. opowiadają słone dowcipy, które wprawiają ich w dobry humor, mogą także wzbudzać reakcje z kręgu reakcji seksualnych, a te, jak wiadomo, działają na reakcje lękowe hamująco (Kofta, 1979, s. 240 – 247).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>