Podział reakcji lękowych

Niekiedy niechęć do wykonywania określonej czynności łączy się z uczuciem wstrętu do niej, przekonaniem o jej trudności zdarzyć się może, że silny lęk przed wykonaniem określonej czynności powoduje, że człowiek „psuje organ pracy”. Psucie to może wystąpić jako pogorszenie własnego stanu zdrowia, samopoczucia, osłabienie fizyczne lub jako zniszczenie urządzenia, które służy do wykonywania operacji budzącej lęk.

Czytając o różnych koncepcjach lęku nietrudno spostrzec, że mimo niektórych stwierdzeń kontrowersyjnych większość autorów wyraża poglądy podobne. Idąc zatem za poglądami większości, możemy stwierdzić, że lęk jest przykrym emocjonalnym stanem, dla którego charakterystyczne jest wyraziste, uporczywe odczuwanie specyficznej przykrości, której towarzyszy poczucie bezradności i irracjonalności.

Stanowi temu towarzyszy fizjologiczne napięcie organizmu wyrażające się najczęściej jako przyśpieszenie pracy serca, wzrost ciśnienia krwi, wzrost szybkości przemiany materii, zmiany chemiczne w moczu i krwi, zwiększenie ogólnej -mobilizacji ustroju, jak też i reakcje fizjologiczne o charakterze przeciwnym wyrażające się spadkiem ciśnienia krwi, zwolnieniem tętna, parciem na mocz, znieruchomieniem ciała, zahamowaniem reakcji motorycznych.

Większość autorów dzieli reakcje lękowe na dwie grupy: na takie, które są wyzwalane percepcją jakiegoś niebezpieczeństwa działającego z zewnątrz organizmu, i na takie, które są wyzwalane działaniem jakiegoś niebezpieczeństwa działającego z wewnątrz organizmu. Ta pierwsza grupa reakcji lękowych bywa nazywana lękiem realnym, obawą, strachem. Drugą grupę reakcji nazywa się zwykle lękiem, lękiem neurotycznym, niepokojem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>