Rozwiązywanie zadań przy różnych poziomach lęku – kontynuacja

Poszczególne badania, którym poddano łącznie 40 ospb, studentów I roku psychologii, były przeprowadzone w dwóch różnych sytuacjach: stressowej (trudnej) i niestressowej (kontrolnej). „Sytuacja stressowa była modelem egzaminu i – jak zauważa Kocowski – stwarzała realne zagrożenie życiowe”. To groźne stwierdzenie nie stanowi oczywiście charakterystyki egzaminu na wyższej uczelni, lecz odnosi się do dodatkowych informacji udzielanych studentom, tj. iż badanie ma charakter postępowania selekcyjnego, którego wynik zadecyduje o przydatności do dalszych studiów, a pośrednio i do zawodu psychologa. Studentów informowano i o tym, że badanie, jakiemu zostaną poddani, pozwoli na dokonanie oceny ich inteligencji oraz uzdolnień psychologicznych. Z chwilą podania tak brzmiących zapowiedzi trudno się dziwić, iż przyszłych psychologów, nawet najbystrzejszych, mógł ogarnąć niepokój Każdy poza tym woli błysnąć inteligencją w warunkach dla siebie dogodnych, a nie na zamówienie i pod srogim okiem jurora. Ale właśnie dzięki takiemu ukształtowaniu sytuacji trudnej wyzwalała ona lęk, zgodnie z zasadniczymi założeniami badań. Ooena poziomu lęku była oparta na kilku kryteriach, m. in. uwzględniano wegetatywne oznaki wzmożonego pobudzenia emocjonalnego. Sytuację niestressową charakteryzował nastrój swobodny, wolny od zagrożenia: badanych informowano, że eksperyment ma za zadanie opracowanie pewnych norm statystycznych. Każdy z badanych rozwiązywał po 3 zadania w obu sytuacjach. Nie trzeba dodawać, że po ostatecznym ukończeniu badań rozproszono niepokój, jaki mógł jeszcze gnębić uczestników „grup stressowych”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>