Stress i badania nad dziećmi – kontynuacja

Analiza wyników uzyskanych w kolejnych trzech seriach pierwszego eksperymentu wskazuje, przy ich globalnym ujęciu, na stop- . niową poprawę. Dzieci coraz to sprawniej reagowały na szybko zmieniające się bodźce świetlne. Tak jednak nie działo się we .wszystkich przypadkach, a jedynie w większości. Wśród badanych uczniów blisko 24°/o uzyskało rezultaty gorsze w serii II i III niż w I, co przynajmniej po części pozostawało w związku z indywidualnie większą wrażliwością na negatywną ocenę działania. Najczęstszą reakcją na przebieg badania był wzrost podniecenia emocjonalnego (aktywizacji). Poziom wykonania zadania różnił się jednak u dzieci przejawiających wysoki, średni i niski stopień aktywizacji. Wysoki stopień aktywizacji równie często zbiegał się z dobrym i słabym poziomem wykonania zadania, a najczęściej występował u dzieci osiągających przeciętne rezultaty. Inaczej kształtowały się te wartości przy średnim poziomie aktywizacji, a mianowicie dobre rezultaty uzyskało w tej podgrupie 33 dzieci, przeciętne – 25, a słabe – 20. Liczby te mają istotną- wymowę i zgodne są z wynikami innych autorów badających zależności między poziomem emocji a poziomem działania w sytuacjach stressowych.

W eksperymencie drugim (zadania matematyczne) zwrócono m. in. uwagę na sposób rozwiązywania zadań, tj. na strukturę czynności. Była ona u większości w pełni prawidłowa lub zmieniona, ale w sposób celowy. U innych występowały zmiany destrukcyjne czynności, lecz przy usiłowaniach bodaj częściowego utrzymania planu działania. Miały również miejsce, w części przypadków, wyraźne zaburzenia czynności w postaci chaotycznie i na oślep podejmowanych prób uzyskania rozwiązania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>