Symptomy chronicznego lęku według Camerona

Według Camerona chroniczny lęk charakteryzuje się tym, że jednostka stale odczuwa wzmożone napięcie mięśni szkieletowych i napięcie oraz przykre sensacje „w trzewiach”. Napięcia te zaburzają naturalny rytm reagowania jednostki i determinują ją do przesadnych i nieadekwatnych reakcji na względnie słabe bodźce i naciski.

Osoba cierpiąca na chroniczny lęk odczuwa ucisk lub ból w głowie, plecach, ramionach, mięśniach nóg. Ujawnia drżenie rąk, palców, języka, czasami drżenie warg i powiek. Człowiek taki ujawnia napięcie w wyrazie twarzy, postawie, sposobie poruszania się. Napięcie owo ujawnia się także w reakcjach słownych, motorycznych, gestach, zwłaszcza jeżeli są to reakcje na bodźce silne i niespodziewane.

Typowymi reakcjami trzewnymi charakterystycznymi dla lęku jest brak apetytu lub uczucie ciągłego głodu, trudności z trawieniem, „stawania jedzenia w gardle”, przykre sensacje w okolicy żołądka, zatwardzenia lub chroniczne łagodne biegunki, nacisk do częstego oddawania moczu.

Innymi typowymi reakcjami „fizjologicznymi” jest nieregularna praca serca, trudności oddychania, zipine poty, zimne dreszcze, zmiany w potencji seksualnej (obniżenie) u mężczyzn i zaburzenia miesiączkowania u kobiet.

Chroniczny niepokój obniża zdolność koncentracji, pracę pamięci, jasność myślenia, a zwłaszcza uniemożliwia koncentrowanie się przez dłuższy czas na rozwiązywaniu jakiegoś zadania lub na wykonywaniu jakiejś pracy.

Charakterystyczne dla osoby przeżywającej chroniczny lęk jest uczucie ciągłego zmęczenia, poirytowanie, zamartwianie się, utrata odwagi wobec życia, kompulsywne przeżywanie pewnych myśli i k.ompulsywne wykonywanie pewnych reakcji. Owa kompulsywność i napięcie determinuje większość działań jednostki.

Jednostka ujawniająca chroniczne stany lękowe nie potrafi się odprężyć i nic nie robić, jest ciągle „zmuszana” wewnętrznym napięciem do niespokojnej aktywności, która nie daje zadowolenia ani odprężenia.

Jednostka przeżywająca lęk ma trudności z zasypianiem, często budzi się w nocy i nie może ponownie zasnąć. Kiedy zaśnie, śnią jej się makabryczne rzeczy. Czasami lekki sen przeplata się na zmianę z intensywnym przeżywaniem konfliktów codziennego dnia i wyobrażeniami nawiedzającymi jednostkę w ciągu dnia. To silne nie rozładowane napięcie stanowi podłoże, na którym dochodzi łatwo do pojawiania się ataków lęku (Byrne za Cameronem, 1956, s. 351 – 352).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>