Szkolenie do zadań bojowych a lęk

W ten sposób bronili się przed znalezieniem się w sytuacji, gdzie byli narażeni na niebezpieczeństwa i strach, a jednocześnie zachowywali twarz, byli twardzi, surowi, ale już nie mogli brać udziału w walce (Studia … 1960, s. 254-256).

Z materiałów ze studiów nad przygotowaniem do walki amerykańskich żołnierzy w czasie II wojny światowej wynika, że Amerykanie specjalnie pracowali nad wyrobieniem tolerancyjnej postawy wobec lęku i strachu wśród żołnierzy.

W czasie szkolenia do badań bojowych uczono ludzi, że lęk i strach w sytuacjach niebezpiecznych jest zjawiskiem normalnym, że podlega lękowi każdy, zwłaszcza niedoświadczony, żołnierz, który znalazł się w warunkach bojowych.

W szkoleniu kładziono nacisk, że człowiek może odczuwać strach, ale ODCZUWAJĄC STRACH MOŻE bez przerwy wykonywać swoje zadania, a po pewnym czasie uczucie strachu zniknie. Według instrukcji szkoleniowych instruktorzy mieli w następujący sposób informować podopiecznych:

„BĘDZIESZ SIĘ BAŁ. Na pewno będziesz się bał. Zanim ruszysz do walki, będzie cię przerażała niepewność, myśl, że będziesz zabity. Czy ci to będzie szkodziło? Czy będziesz wiedział, co wtedy począć?

Jeżeli powiesz, że się nie boisz, będziesz zarozumiałym głupcem. Nie pozwól nikomu nazywać się tchórzem, gdy się przyznasz do strachu. Strach, który odczuwasz przed walką, jest normalnym odruchem uczuciowym.

Kiedy przyzwyczaisz się do widoku i wrażeń pola bitwy, zmienisz się. To wszystko, czego cię uczono, wróci do ciebie. Oto odpowiedź. Tam właśnie udowodnisz, że jesteś dobrym żołnierzem. Ta pierwsza bitwa, bitwa ze sobą samym minie” (Studia, 1960, s. 243 – 244).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>