Techniki formowania obrazu siebie

Po odliczeniu i relaksie jesteśmy wprowadzeni w lekki stan hipnotyczny. Jeżeli chcemy, możemy w tym stanie sugerować sobie jakieś zachowanie, np. że będziemy spokojni w takiej a takiej sytuacji, i wyobrażać sobie w stanie lekkiej hipnozy, jak to robimy.

Można też powtarzać sobie różne zdania upewniające i podtrzymujące. Można powtarzać sobie określone zachowanie w najbliższej sytuacji, np. że będę spokojny, chłodny, opanowany, że zdobędę się na powiedzenie względnie na zrobienie tego lub owego.

Najbardziej zdumiewające w tym wszystkim, pisze Walker, jest to, że takie sugestie rzeczywiście zmieniają nasze zachowanie. Można też w stanie hipnotycznym myśleć o przyjemnych sytuacjach i zdarzeniach, podobnie jak to robi się w medytacjach.

Po zakończeniu sugerowania sobie lub wyobrażania określonych obrazów osoba stosująca autohipnozę mówi sobie, że zaraz się obudzi świeża, rześka, odprężona i w dobrym samopoczuciu (W a 1 k e r, 1975, s. 96 – – 101).

Omówione w tych akapitach techniki formowania obrazu siebie może wykorzystać każdy do pracy nad formowaniem własnego obrazu siebie. Najważniejszą cechą obrazu siebie, która determinuje zarówno dobre przystosowania, jak i zadowolenie z siebie, wewnętrzny spokój, jest akceptacja siebie.

Najogólniej mówiąc, akceptacja siebie oznacza umiejętność spojrzenia na siebie tak, jak patrzą na człowieka inni ludzie, zwłaszcza ci najbardziej wartościowi w grupie społeczno-kulturowej, w której on żyje.

Oznacza to między innymi, że człowiek musi zdać sobie sprawę, że posiada właściwości takie, które w grupie, w której żyje, są aprobowane i cenione, jak i to, że nie posiada tych właściwości, które budzą podziw, uznanie. Musi sobie to uświadomić i z tym się pogodzić.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>