Typowe odmiany reakcji lękowych

Obserwacje dokonywane przez lekarzy praktyków, przez lekarzy w szpitalach polowych w czasie walk na froncie pouczają nas, że lęk może przejawiać się w postaci wielu psychofizjologicznych symptomów, które niespecjalista bierze zupełnie za coś innego. Dzieje się tak dlatego, że napięcie fizjologiczne organizmu szuka sobie najdogodniejszych kanałów ujścia, i dlatego, że człowiek chciałby jakoś „uzasadnić” sobie przeżywanie nieokreślonego niepokoju przez wyzwalanie w organizmie symptomów odpowiedniej choroby, jakiej „można się bać”.

Różnorodność objawów lęku tłumaczy się różnorodnością nieświadomie stosowanych środków obrony przed lękiem. Wśród autorów zajmujących się problematyką lęku są tacy, którzy próbują wyróżnić reakcje lękowe, stany i cechy lęku. Zwolennikami takiego podejścia są np. Cattell i Spielberger.

Przez stan lęku rozumie się w takim ujęciu grupę specyficznych reakcji lękowych trwających pewien czas. Przez cechę zaś w najprostszym ujęciu grupę tych samych reakcji lękowych, ale występującą u danego osobnika względnie stale, dającą się ocenić za pomocą kilkakrotnych badań powtarzanych co parę tygodni lub miesięcy.

Horney wymienia jako główne symptomy lęku fale nieokreślonego niepokoju, specjalne wyczulenie na określone sytuacje, poczucie bezradności i irracjonalności wobec własnych lęków (Horney, 1947, s. 41 – 47).

Chapman pisze, że najczęstsze symptomy lęku, z jakimi się spotyka w praktyce lekarskiej, to nudności, wymioty, nieokreślone dolegliwości w nadbrzuszu, „gazy”, „kurcze”, „wzdęcia”, „zgaga”, biegunki, zapalenie jelita grubego, rzekome zaparcie stolca i świąd odbytu, bóle głowy umiejscowione w karku i potylicy. Bóle głowy wywołane napięciem płaskich mięśni czepca mogą być odczuwane w skroniach i na szczycie głowy, wrażenia ściśnięcia głowy przez jakby opasującą ją taśmę, kołatanie serca, duszność.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>