Uczenie się techniki autosugestii

Coe i Bruckner określają autohipnozę, względnie autosugestię jako technikę, w której człowiek uczy się poddawać własnym sugestiom (Coe, Bruckner, 1977, s. 476). W autosugestii i autohipnozie ważne jest, podobnie jak w hipnozie, przekonanie tego, który autosugestię stosuje, że te zabiegi mu pomogą, że za pomocą nich rozładuje swoje wewnętrzne konflikty i poprawi własny stan psychiczny. Pozytywne nastawienie do tej formy psychoterapii i oczekiwanie od niej korzystnych dla siebie skutków jest ważnym czynnikiem decydującym o powodzeniu zabiegów autohipnozy na samym sobie. Uczenie się techniki autosugestii polega na nabyciu umiejętności wykonywania trzech grup zabiegów:

– 1. Nabycia zdolności koncentrowania się, skupiania się na wybranych własnych myślach, słowach, zdaniach oraz na wrażeniach płynących z własnego ciała.

– 2. Nabycia umiejętności głębokiego odprężania się. Uzyskiwania stanów pogłębionego relaksu.

– 3. Nabycia umiejętności koncentrowania się na wybranych przez siebie SUGESTIACH, poddawanych sobie w stanach wewnętrznego głębokiego odprężenia.

Sugestie poddawane w stanach wewnętrznego odprężenia działają na podświadomość, „organizują”, aktywizują drzemiące w podświadomości siły psychiczne i pobudzają mniej lub bardziej trwałe dyspozycje do określonego, z góry wybranego, zamierzonego sposobu zachowania się.

Według Coe i Bruckner stosowanie techniki autosugestii dla celów autopsychoterapii powinno rozpocząć się od wzmocnienia w sobie przekonania o możliwości działania autosugestii, o możliwości wyzwalania i sterowania podświadomymi siłami, które tkwią w nas. Dobrym sposobem nabywania takiego przekonania są ćwiczenia z wahadłem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>