Uwagi Morrisa o terapii implozywnej

Morris omawia terapię implozywną uprawianą przez Thomasa G. Stampfla, który uprawiając tę formę redukcji lęku wychodzi z założeń psychoanalitycznych. Według Stampfla, aktualne lęki, jakie przeżywa jednostka i od jakich chce się w zabiegach psychoterapeutycznych uwolnić, mają korzenie we wczesnym dzieciństwie, we wczesnych stłumieniach emocji i impulsów popędowych.

Według Stampfla są cztery główne obszary stłumień, uczuć i impulsów popędowych, które stanowią DYNAMICZNĄ BAZĘ wszystkich lęków jednostki – obrazy, wyobrażenia, myśli dotyczące tych czterech obszarów stłumień i wyparć wyzwalają silne uczucia lęku, niepokoju, trwogi. Są też bodźcami wyzwalającymi, które wykorzystuje się w terapii implozywnej.

Te cztery obszary stłumień to: stłumione i wyparte reakcje i impulsy agresywne wobec rodziców i osób znaczących, wyparte i stłumione uczucia towarzyszące karom, wyparte i stłumione reakcje seksualne oraz wyparte lęki przed utratą kontroli nad swoimi popędowymi impulsami, głównie nad impulsami agresywności i seksualnymi.

Z chwilą kiedy pacjent zacznie sobie wyobrażać jakieś sceny z tego obszaru lub terapeuta podziała na niego jakimiś bodźcami (słowa, widoki, obrazy, dźwięki, zapachy), podopieczny zaczyna odczuwać silny lęk. Również kiedy odczuwa lęk wyzwolony innymi bodźcami, można ten lęk znacznie uintensywnić przez nawiązanie wyobraźnią, słowami czy innymi bodźcami do tych wymienionych wyżej obszarów stłumień i wyparć emocji i popędów.

Wyparty materiał AGRESJI obejmuje sceny (reakcje pacjenta) złości, wrogości, agresywności wobec rodziców, współmałżonka lub innych znaczących dla pacjenta osób. Do tego obszaru zalicza też Stampfl lęki wywoływane obrazami ran, okaleczenia, śmierci, zniekształceń ciała.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>