Wspomaganie procesu desentyzacji odpowiednimi wyobrażeniami

Meichenbaum modyfikował technikę systematycznej desentyzacji w ten sposób, że polecał pacjentowi wyobrażać sobie, po serii wyobrażeń wyzwalających lęk, obrazy zachowania, w których pacjent widzi siebie, jak ZWALCZA SWÓJ LĘK W JAKIEJŚ PODOBNEJ DO WYOBRAŻONEJ SYTUACJI ŻYCIOWEJ.

Trzeba maksymalnie żywo i wyraziście, znajdując się w stanie odprężenia, wyobrażać sobie, jak walczymy z lękiem, jak robimy swoje pomimo lęku w jakiejś konkretnej sytuacji codziennego życia, podobnej dc tej, jaką wyobrażamy sobie w danej hierarchii.

Im podobieństwo wyobrażanej sytuacji i wyobrażanych sposobów radzenia sobie w tej sytuacji z realną sytuacją codziennego życia jest większe, tym redukcja lęku jest szybsza, głębsza i skuteczniejsza w realnym życiu.

Tak ćwicząc się przeżywamy lęk z jednoczesnym wyobrażaniem sobie, jak ten lęk w realnej sytuacji życiowej zwalczamy. Praktyki takie działają w ten sposób, że wytwarzają pewien model zachowania, który pacjent będzie realizował w realnej sytuacji, kiedy będzie lęk odczuwał. Pozwalają na wewnętrzne uzbrojenie się do walki z lękiem w realnej sytuacji, wzmagają także wzrost zaufania do siebie.

Meichenbaum polecał np. wyobrażać sobie, jak pacjent w wyobrażonej sytuacji lękowej realnego życia rozluźnia się przez stosowanie głębokich powolnych wydechów i wdechów. Wyobrażać sobie, jak przychodzi uczucie spokoju, pewności, opanowania, rozluźniania mięśni brzucha.

Ćwiczenia takie dają OFENSYWNE NASTAWIENIE do zwalczania lęku w realnym życiu. Sygnały lęku, jakie się pojawią, służą wtedy jako SYGNAŁY DO ROZPOCZĘCIA WYUCZONYCH PRAKTYK mających na celu redukcję lęku (Meichenbaum, 1977, s. 427 -429).

Kanfer opisuje nieco zmodyfikowaną metodę desentyzacji, polegającą na tym, że nie ustala się określonych hierarchi lęku, a samodzielność i własna aktywność pacjenta jest większa niż w klasycznej technice desentyzacji.

W technice tej uczy się podopiecznego wprowadzania siebie w stan relaksu bądź klasycznymi metodami, bądź przez wykonywanie głębokich wdechów i wydechów łączonych z wyobrażaniem sobie jakichś przyjemnych zdarzeń, przeżyć i sytuacji.

Następnie poleca się wyobrażanie jakiejś sytuacji lękowej. Z chwilą kiedy wyobrażana sytuacja powoduje napięcie mięśni i stan mobilizacji organizmu, prosi się podopiecznego o wprowadzenie siebie w stan relaksu, który przeciwdziała reakcjom lękowym. Istotą tej techniki zwalczania lęku jest CZĘSTE ZASTĘPOWANIE REAKCJI LĘKU REAKCJAMI ODPRĘŻENIA.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>